MÓJ CZAS
Moja biografia... To dosyć trudne, bo nie wiem od czego tak naprawdę zacząć. Czy od tego, że w wieku trzech lat zaśpiewałam najbardziej zachrypniętym, dziecięcym głosem "Nie ma wody na pustyni" i całe przedszkole mówiło: "Jaki piękny i zdolny chłopiec". Czy od tego, jak śpiewałam w podstawówce. Po dwóch latach okazało się, że instruktor wyłączał mój mikrofon, gdyż nawet bez niego przebijał się mój specyficzny alt, średnio pasujący do słowiczych głosów koleżanek. Potem seria festiwali dziecięco - młodzieżowych, gdzie albo gorszyła moja zbyt dorosła i wyzywająca prezentacja, albo zdobywałam I miejsce i wracałam do domu z rowerem.
Początek liceum to pierwszy zespół. Odkrywam przyjemność tworzenia, grania na scenie z żywą muzyką. Najlepszy koncert - w Danii, w szkole muzycznej, gdzie trafiliśmy przez przypadek. Lider zespołu ma trudny charakter. Dołuje muzyków i mnie najbardziej.
Połowa liceum - drugi zespół. Jeżdżę po lekcjach na drugi koniec miasta, do sali prób, gdzie robimy nowe piosenki. Jest super, ale czuję, że to jeszcze nie to. Może nie jestem gotowa?

Koniec liceum - nadszedł czas, żebym zajęła się śpiewaniem na poważnie. Zbieram zespół. Nie jest łatwo, bo zależy mi na dobrych muzykach, a trzeba ich namówić na miesiące prób i zero koncertów.
Mija rok naprawdę twórczej pracy. Powstaje około 20 nowych kompozycji. Podpisuję z Universalem kontrakt na trzy płyty. Manager Perfectu zaprasza nas na trasę przed Perfectem. Gramy kilka koncertów przed kilkunastotysięczną publicznością.
To pierwsze takie koncerty, a ja czuję się jak ryba w wodzie. Robię wszystko, żeby przekonać publiczność do swojej muzyki. Jak ktoś po kilku piwach krzyczy: "Spadaj, chcemy Perfect" (co dosyć często zdarza się supportującym kapelom) - śpiewam jeszcze ostrzej, aż przestaną krzyczeć.
Firma proponuje duet z Marcinem Urbasiem (najlepszym białym biegaczem) z okazji Olimpiady w Sydney. Tomek Lubert pisze melodie, ja tekst. Spotykamy się na próbie, potem w studiu. Kręcimy klip na stadionie (mój pierwszy teledysk). Zdjęcia trwają całą noc - prawdziwa adrenalina. Piosenka staje się przebojem. Po raz pierwszy słyszę swój głos w radiu (dziwne uczucie - zwierzam się całej Polsce z tego, co czuję).
Wchodzę do studia nagrywać płytę. Wkładam w nią całą wrażliwość, jaką mam. Producentem zostaje Piotrek Łukaszewski. Powstaje nowy skład kapeli. Rodzi się płyta "Będę silna". Na pierwszy singiel zostaje wybrane "Opętanie". Mimo iż duże stacje radiowe grają tę piosenkę niechętnie (co oczywiście bardzo boli debiutanta) - w lokalnych stacjach utwór szaleje...
Później "Drogi kolego". Tej piosence jest już łatwiej. Piosenka chwyta. Stacje się przekonują.

Gramy koncerty. Na scenie czuję się szczęśliwsza niż gdziekolwiek indziej. Zespół rozumie się bez słów. Ważny koncert - support przed The Cranberries w Spodku. Całe Katowice krzyczą: "Dolores, Dolores". Jestem przerażona, ale gotowa do stawienia czoła dziesięciotysięcznej publiczności. Egzamin zdany. Istne szaleństwo.
Przychodzi lato. Wychodzi ostatni singiel "Eliksir życia". Kręcimy teledysk pod wodą. To najcięższe warunki, w jakich przyszło mi kiedykolwiek pracować.
Zaczynam myśleć o drugiej płycie. Zbieram pomysły. W między czasie piosenka do filmu "Zemsta" - śpiewam dwa zdania, ale w jakim towarzystwie!
Przychodzi (już po raz kolejny) propozycja duetu z Tatą. Po raz kolejny chcę odmówić. Boję się porównań i złośliwości ludzi, ale Tata mówi, że trzeba to zlekceważyć.
Ta piosenka to cover duetu Tiny Turner i Dawida Bowie, nagrana na składankę Radia RMF. Kręcimy klip w klubie w Warszawie. Szalejemy całą noc...
Pisząc nieudolnie tą moją historię, siedzę w Gdańsku u Piotra w studiu. Chłopcy z zespołu nagrywają demo, a ja dopracowywuję teksty. Powstają nowe dźwięki, nowe emocje.
Tak kocham to robić... A teraz nowa płyta...

BĘDĘ SILNA
Przez ostatnie dwa lata Patrycja Markowska zbierała kompozycje, które znalazłyby się na jej debiutanckiej płycie.
Przed rokiem zaistniała na rynku muzycznym w doskonałym duecie z najszybszym Polakiem Marcinem Urbasiem. Piosenka długo utrzymywała się na listach przebojów, pociągnęła za sobą ogromne zainteresowanie mediów i słuchaczy. Stała się pierwszym krokiem na drodze do płyty. Znalazły się na niej kompozycje takich muzyków jak: Piotr Nalepa, Tomasz Rząd, Tomasz Lubert, Golden Life. Sama Patrycja jest autorką niektórych linii melodycznych. Teksty do piosenek napisała wraz z Olafem Tryzną.

Produkcją muzyczną albumu, aranżacjami zajął się Piotr Łukaszewski, który czuwał nad całością nagrań.
Będzie to krążek bardzo osobisty. Patrycja po raz pierwszy zmierzyła się z muzyką, chciała zawrzeć w niej całą siebie, swój stosunek do świata, ludzi i sytuacji, które ją spotykają.
Zdecydowana, konsekwentna, pewna tego co robi i co kocha, młoda, pełna energii, na pewno nie grzeczna, może trochę drapieżna ale z całą pewnością niezwykle kobieca. Taka jest Patrycja i taka jest również jej płyta.